| |  | |
Cd-tips
|
| |
|
|
| | | | |
 | Macy Gray - The trouble with being myself
| 02-05-2003 |
|
|
|
|
Brigitte van Meurs
Macy Gray heeft met dat bijzondere stemgeluid van haar en de opvallende combinatie van funk, soul en rock opnieuw een leuk album gemaakt dat weliswaar wordt omschreven wordt als `neo-soul` maar hier en daar ook sterk doet denken aan de jaren zeventig.
Gray is lastig in een hokje te plaatsen. Ze lijkt net zo goed thuis in de hiphopcultuur, zoals bijvoorbeeld bij het nummer `It ain`t the money,`dat ze samen zingt met rapper Pharoahe Monch, als in de jazz (`Every now and then`). Ze voegt wel altijd een heel eigen, soulvol geluid toe aan die verschillende stijlen. Zo klinkt het album ondanks verschillende invloeden consistent.
Enkele nummers, vooral `Things that made me change,` doen denken aan de vroegere Lenny Kravitz, die ook zijn eigen draai wist te geven aan de funk en soul. Rustige nummers komen ook goed tot hun recht bij Gray, het goede is dat ze nooit sentimenteel klinkt, zelfs niet als ze een (ex-)geliefde smeekt voor háár te kiezen. Het album wordt aan het eind wat minder interessant. Het lijkt wel of Macy, die alle teksten en een deel van de muziek zelf schreef en het album zelf produceerde, door haar inspiratie heen is. `Happiness,` `Speechless` en `Every now and than` zijn zeker geen waardeloze nummers, maar ze maken weinig indruk. Dat betekent niet dat The trouble with being myself geen leuke plaat is: hij is simpelweg goed en zal door liefhebbers van uiteenlopende genres gewaardeerd worden.
| | | |
|
| | |
| |
|
|
|
| | |
