| |  | |
|
Theaterrecensies
|
|
| |
| | | | |  |
| 
|
Jacques Nachtegaal - Het Collectief N & P
In Hemel/Hel van theatergroep Siberia treffen we op een schimmige locatie een vijftal jongeren die onverwacht zijn overleden. Daar waar zij elkaar ontmoeten en menen te herkennen komen steeds meer vragen bij hen op. De herkenning blijkt schijn, maar hoewel uiteindelijk allen vreemden van elkaar, zijn er wel overeenkomsten. De belangrijkste is dat ze allen recent zijn overleden. De vele vragen die ontstaan lijken talrijker dan de antwoorden.
Hun angst, verslagenheid en onbegrip voor de eigen situatie leidt tot wonderlijke dialogen. Deze dwars door elkaar heen lopende gesprekken kenmerken zich vooral door het feit dat het niet de dood is die hen bezig houdt, maar veel meer de situatie uit het recente leven. Basale gedachten die jongeren bezig houden tonen zich ook in dit dodenrijk, deze wachtkamer of het tussenstation naar Hemel of Hel. Er wordt gedanst, vaak wild opzwepend maar ook ingetogen en klein, laatste fragmenten uit het levend bestaan worden zichtbaar en roepen ook op hun beurt wederom vragen op. Er ontstaan spanningen, ruzies en vechtpartijen, niet door woede of boosheid maar steeds weer uit onbegrip of onmacht. Alleen de zelfdoder lijkt de rust zelve, hij kalmeert en adviseert, geeft voorbeelden en is zo´n beetje de spil, het rustpunt in de groep.
Vooral de toneelopstelling, een gekruisde catwalk tussen het publiek, brengt onverwachte scènes. De acteurs Kim Berkenhagen, Sandro Lima, Kevin Mack, Stefan Seedorf en Ruby Soliman zetten hun personages overtuigend neer. Hierdoor ga je mee in hun gedachtenwereld, wat de grootste kracht is van dit stuk. Ook de muziek, klanken en belichting maken, samen met het sterkte spel, Hemel/Hel tot een bijzondere toneelbeleving.
| | |
| | |
|
| |
|
| |
| | |
|
| | |
