Jacques Nachtegaal - Het Collectief N & P
The Amazing Stroopwafels zitten nu al zo lang in het vak dat je van hun derde theaterprogramma wel mag verwachten dat er iets nieuws gaat gebeuren. Dit gebeurt op een paar uitzonderingen (een aantal nummers van de nieuwe cd - Van Eigen Deeg) na niet, maar problematisch is het ook weer niet want de kwaliteit van de show blijft voldoende.
De posities van de bandleden zijn zeer statisch. Slechts frontman Wim Kerkhof - het eigenlijke brein achter de Stroopwafels - is als een beweeglijke 'Prikkebeen' continue in beweging en speelt constant met het publiek. Hij reageert alert, veelal hilarisch en nimmer kwetsend en het programma krijgt hierdoor een licht cabaretesk karakter. Kerkhof vertelt veel bij de liedjes, meestal verhelderend, maar af en toe ook verwarrend omdat hij soms warrig en onvoltooid overkomt.
Juist de intieme nummers van de Stroopwafels zouden in het theater mooi uit de verf kunnen komen. Het niveau van de geluid- en lichttechnicus haalt het echter niet bij voorgaande producties. Vooral voor de pauze is er weinig balans in het geluid en is het stonden de toetsen en elektrische gitaar veel te hard. De meest storende factor was echter de lichtshow, die geheel ongepast aanvoelde.
Afgezien van het gebrek aan veel nieuwe inhoud en het falen van de techniek is Van Eigen Deeg inhoudelijk een goed programma met veel prachtige liedjes. Als de band gedurende de toernee nog wat slijpt aan de techniek en inhoud zal dit de kwaliteit van het geheel zeker ten goede komen.
