Vier vrouwen en een man komen in verzet tegen het oprukkende verval en streven nog één keer naar perfectie. Met humor, weemoed en woede kijken ze aan tegen de schoonheid en kwetsbaarheid van het ouder wordende lichaam. Waarom blijft de geest fris, terwijl het lichaam verlept? Tegenover meer bezieling en inhoud staat de pijn die het lichaam steeds meer gevangen houdt. De bewegingsruimte wordt kleiner, terwijl de geest zich niet laat inperken.
In Zwanen-zang ontmoeten toneel, dans en mime elkaar, in een voorstelling met vijf uiteenlopende performers. Allemaal zijn ze niet meer de jongste. Karina Holla, vorig jaar met Être blessé nog genomineerd voor de VSCD Mimeprijs, nam het initiatief voor deze bespiegeling over het oudere lichaam. Ze nodigde ervaren krachten uit.
