De huurder is jarig. Dat zegt in ieder geval zijn hospita mevrouw Boles. De huurder in kwestie, Stanley Webber, ontkent dat gek genoeg. Bovendien zit hij helemaal niet te wachten op een verjaardagsfeest. Zeker niet als de pas aangekomen vreemdelingen Goldberg en McCann zich opwerpen als verjaardagsgasten. De twee ongure types beschuldigen Stanley van verraad aan de `Organisatie`. Dat roept de nodige vragen op bij de hospita: Stanley was vroeger toch concertpianist? Het feest gaat evengoed door, maar loopt uit op een bizar ritueel vol drank, seks en speelgoedtrommels.
Nobelprijswinnaar Harold Pinter`s avondvullende debuut kostte hem bijna meteen weer de kop als toneelschrijver. De critici begrepen niets van het stuk en brandden het finaal af. Pas na enige tijd kreeg men door hoe vernieuwend dit vroege meesterwerk was. Inmiddels wordt het beschouwd als een klassieker. Het verjaardagsfeest is absurd, gewelddadig, politiek geëngageerd en zette de toon voor een hele generatie toneelschrijvers.
