In Branden zijn geschiedenis en persoonlijke biografie op ingenieuze wijze met elkaar verbonden. Het stuk laat de oorlog zien als een zinloze keten van wraak en vergelding en stelt de vraag-van-alle-oorlogen: is het in een onmenselijke situatie mogelijk je menselijk te blijven gedragen?
Na jarenlang zwijgen overlijdt Nawal op 60-jarige leeftijd. In haar nalatenschap vraagt zij haar kinderen op zoek te gaan naar hun dood gewaande vader en hun broer, van wiens bestaan ze eerder niet wisten. Met tegenzin beginnen Jeanne en Simon aan deze reis die hen voert naar hun eigen wortels, naar een land in oorlog. Langzaam maar zeker wordt de meedogenloze waarheid onthuld.